آموزش روش ترکیبی آنتروپی شانون و تاپسیس با حل مثال

مقدمه

در دنیای مدیریت و مهندسی صنایع، تصمیم‌گیری برای انتخاب بهترین گزینه میان انبوهی از شاخص‌های پیچیده، همواره چالشی جدی است. تصمیم‌گیری چندمعیاره (MCDM) ابزاری قدرتمند است که به ما کمک می‌کند تا مسائل را به‌صورت سیستماتیک ساختاردهی و اولویت‌بندی کنیم.

با این حال، روش‌های کلاسیک MCDM گاهی با محدودیت‌هایی روبه‌رو هستند. به همین دلیل، متخصصان امروزه به سمت «روش‌های ترکیبی» حرکت کرده‌اند. چرا؟ چون استفاده از یک روش واحد، گاهی پاسخ‌گوی تمام ابعاد مسئله نیست یا هزینه و زمان زیادی می‌طلبد. دقیقاً مانند این است که برای انتقال یک کالا به شهری دیگر، از ترکیب خودرو (برای رسیدن به فرودگاه) و هواپیما (برای طی مسافت طولانی) استفاده می‌کنیم؛ ترکیب این دو روش، هم سرعت را بالا می‌برد و هم هزینه را بهینه می‌کند.

چرا ترکیب آنتروپی و تاپسیس؟

یکی از محبوب‌ترین روش‌های ترکیبی، استفاده از آنتروپی شانون در کنار تاپسیس (TOPSIS) است. این دو روش مکمل یکدیگرند:

  • آنتروپی شانون (وزن‌دهی): تاپسیس به‌تنهایی نمی‌تواند گزینه‌ها را رتبه‌بندی کند، مگر اینکه بدانیم هر معیار چه اهمیتی (وزن) دارد. آنتروپی شانون ابزاری دقیق برای استخراج وزن معیارهاست. منطق آن ساده است: هر شاخصی که تغییرپذیری (تنوع) بیشتری داشته باشد، اطلاعات بیشتری تولید می‌کند و در نتیجه وزن بالاتری می‌گیرد.
  • تاپسیس (رتبه‌بندی): پس از اینکه وزن معیارها توسط آنتروپی مشخص شد، روش تاپسیس وارد عمل می‌شود. مبنای تاپسیس این است که بهترین گزینه، کوتاه‌ترین فاصله را با «راه حل ایده‌آل مثبت» و بیشترین فاصله را با «راه حل ایده‌آل منفی» داشته باشد.

گام‌های اجرایی این روش ترکیبی

برای پیاده‌سازی این مدل، مسیر زیر طی می‌شود:

  1. استخراج وزن معیارها با آنتروپی: ابتدا داده‌ها نرمال‌سازی شده و میزان عدم اطمینان (آنتروپی) هر شاخص محاسبه می‌شود. خروجی این مرحله، وزن نهایی هر معیار (Wj) است.
  2. تشکیل ماتریس تصمیم نرمال: داده‌های خام به مقادیر بی‌مقیاس تبدیل می‌شوند.
  3. وزن‌دهی: وزن‌های به‌دست‌آمده از مرحله آنتروپی، در ماتریس نرمال ضرب می‌شوند تا ماتریس «وزن‌دار» تشکیل شود.
  4. محاسبه فواصل و رتبه‌بندی: فاصله هر گزینه تا ایده‌آل مثبت و منفی (معمولاً به‌صورت فاصله اقلیدسی) محاسبه شده و در نهایت، گزینه‌ها بر اساس نزدیکی به ایده‌آل رتبه‌بندی می‌شوند.

الگوریتم روش ترکیبی آنتروپی و تاپسیس

مزیت کلیدی این رویکرد

این ترکیب به تصمیم‌گیران کمک می‌کند تا از قضاوت‌های ذهنی و سلیقه‌ای فاصله بگیرند. استفاده از آنتروپی باعث می‌شود وزن‌دهی بر اساس ساختار واقعی داده‌ها انجام شود و تاپسیس نیز با یک منطق هندسی دقیق، بهترین گزینه را از میان رقبا انتخاب کند. به همین دلیل، این روش برای مسائلی که نیاز به دقت بالا و کاهش سوگیری مدیریتی دارند، انتخابی بسیار هوشمندانه است.

مثال روش آنتروپی تاپسیس

در ادامه یک مثال کامل از روش ترکیبی آنتروپی – تاپسیس آورده شده است. پیشنهاد می‌شود برای یادگیری بهتر این روش ترکیبی، ابتدا دو آموزش زیر را مطالعه کنید:

در این مساله قصد داریم روش­های حمل و نقل شهر مشهد را با استفاده از روش ترکیبی آنتروپی-تاپسیس رتبه­ بندی کنیم. با بررسی مقالات و نظرات افراد خبره، 9 معیار در نظر گرفته شد که در زیر آورده شده است:

  1. آلودگی زیست محیطی (C1)
  2. ایمنی (C2)
  3. رضایت مندی (C3)
  4. دسترسی آسان (C4)
  5. زمان سفر (C5)
  6. مصرف سوخت (C6)
  7. هزینه سفر (C7)
  8. کارایی در شرایط بد جوی (C8)
  9. ظرفیت جابجایی (C9)

از بین معیارهای ذکر شده معیارهای C1-C5-C6-C7 جنبه منفی و مابقی معیارها جنبه مثبت دارند. همچنین در این پژوهش 5 روش حمل و نقل به عنوان گزینه نیز انتخاب شده است که در زیر آورده شده است.

  1. مترو(قطار شهری) (A1)
  2. BRT (A2)
  3. اتوبوس (A3)
  4. دوچرخه (A4)
  5. تاکسی (A5)

در ادامه مراحل روش آنتروپی-تاپسیس آورده شده است.

نتایج روش آنتروپی

در این بخش برای محاسبه وزن 9 معیار از روش آنتروپی شانون استفاده می­شود.

تشکیل ماتریس تصمیم

اولین گام در روش آنتروپی تشکیل ماتریس تصمیم است ماتریس تصمیم این روش شامل معیارها و گزینه­های پژوهش است یعنی ماتریسی که سطرهای آن را 5 روش حمل و نقل و ستون­های آن را 9 معیار تشکیل می­دهند.  و هر سلول ارزیابی هر روش نسبت به هر معیار است که بر اساس طیف 1 تا 9 تکمیل شده است که در جدول زیر آورده شده است.

 

C1

C2

C3

C4

C5

C6

C7

C8

C9

مترو

3

5

7

5

1

1

3

9

9

BRT

5

5

6

5

3

5

3

7

5

اتوبوس

7

4

4

6

5

7

5

5

5

دوچرخه

1

3

3

7

7

1

1

1

1

تاکسی

7

5

4

5

6

8

7

5

3

نرمال سازی ماتریس تصمیم

برای نرمال سازی بر اساس رابطه 1، کافیست عدد هر ستون را تقسیم بر مجموع آن ستون کرد. نتایج در جدول زیر آورده شده است. به عنوان مثال برای سلول C11 که تقاطع معیار “C1” و “گزینه مترو” است محاسبات به صورت زیر می­باشد.

مرحله نرمال سازی روش آنتروپی تاپسیس

 

C1

C2

C3

C4

C5

C6

C7

C8

C9

مترو

0.130

0.227

0.292

0.179

0.045

0.045

0.158

0.333

0.391

BRT

0.217

0.227

0.250

0.179

0.136

0.227

0.158

0.259

0.217

اتوبوس

0.304

0.182

0.167

0.214

0.227

0.318

0.263

0.185

0.217

دوچرخه

0.043

0.136

0.125

0.250

0.318

0.045

0.053

0.037

0.043

تاکسی

0.304

0.227

0.167

0.179

0.273

0.364

0.368

0.185

0.130

محاسبه آنتروپی و وزن هر شاخص

در این گام ابتدا آنتروپی هر شاخص را محاسبه می­کنیم. سپس میزان انحراف هر شاخص محاسبه شده و در انتها وزن نهایی (W) معیارها محاسبه می­شود.

به عنوان مثال E1 به صورت زیر محاسبه می­شود.

مثال روش آنتروپی تاپسیس

 

 

C1

C2

C3

C4

C5

C6

C7

C8

C9

Ej

0.906

0.989

0.971

0.994

0.912

0.839

0.905

0.909

0.890

dj

0.094

0.011

0.029

0.006

0.088

0.161

0.095

0.091

0.110

W

0.138

0.016

0.042

0.009

0.129

0.235

0.138

0.133

0.160

نتایج روش تاپسیس

از روش تاپسیس برای رتبه بندی 5 روش حمل و نقل مشهد استفاده می­شود. گام­های پیاده­سازی روش تاپسیس در ادامه آورده شده است.

تشکیل ماتریس تصمیم

ابتدا ماتریس تصمیم تاپسیس را تشکیل می­دهیم. ماتریس تصمیم روش تاپسیس همانند ماتریس تصمیم روش آنتروپی می­باشد 

نرمال کردن ماتریس تصمیم

جهت نرمال سازی بر اساس رابطه 5 کافیست عدد هر ستون را بر مجذور مجموع مربعات اعداد آن ستون تقسیم کرد. نتایج در جدول زیر آورده شده است.

 

C1

C2

C3

C4

C5

C6

C7

C8

C9

مترو

0.260

0.500

0.624

0.429

0.081

0.085

0.311

0.669

0.758

BRT

0.434

0.500

0.535

0.429

0.243

0.423

0.311

0.520

0.421

اتوبوس

0.607

0.400

0.356

0.514

0.406

0.592

0.518

0.372

0.421

دوچرخه

0.087

0.300

0.267

0.429

0.730

0.085

0.104

0.074

0.084

تاکسی

0.607

0.500

0.356

0.429

0.487

0.676

0.726

0.372

0.253

وزن دار کردن ماتریس تصمیم

در گام بعد باید ماتریس نرمال را وزن دار کرد کافیست وزن­های حاصل از روش آنتروپی را در ماتریس نرمال ضرب کرد تا ماتریس وزن دار حاصل شود نتایج در جدول زیر آورده شده است.

 

C1

C2

C3

C4

C5

C6

C7

C8

C9

مترو

0.036

0.008

0.026

0.004

0.010

0.020

0.043

0.089

0.122

BRT

0.060

0.008

0.022

0.004

0.031

0.099

0.043

0.069

0.068

اتوبوس

0.083

0.006

0.015

0.005

0.052

0.139

0.072

0.049

0.068

دوچرخه

0.012

0.005

0.011

0.004

0.094

0.020

0.014

0.010

0.014

تاکسی

0.083

0.008

0.015

0.004

0.063

0.159

0.100

0.049

0.041

تعیین ایده ­آل ­های مثبت و منفی

ایده آل مثبت برای معیارهای مثبت برابر با بزرگترین درایه هر ستون و ایده آل منفی برابر کوچکترین درایه هر ستون می­باشد. برای معیارهای منفی نیز به صورت بالعکس می­باشد. که در جدول زیرآورده شده است.

 

C1

C2

C3

C4

C5

C6

C7

C8

C9

ایده آل مثبت

0.012

0.008

0.026

0.005

0.010

0.020

0.014

0.089

0.122

ایده آل منفی

0.083

0.005

0.011

0.004

0.094

0.159

0.100

0.010

0.014

تعیین فاصله از ایده­آل مثبت (d+) و ایده­آل منفی (d-)

در این گام کافیست فاصله اقلیدسی گزینه ها از ایده­آل مثبت و منفی را تعیین نمود نتایج در جدول زیر ستون دوم و سوم آورده شده است.

تعیین شاخص شباهت (CCI) و رتبه بندی نهایی

در این گام کافیست شاخص شباهت هر گزینه محاسبه شود شاخص شباهت از تقسیم فاصله ایده­ آل منفی بر مجموع ایده ­آل مثبت و منفی حاصل می­شود و بر اساس آن می­توان زیرمعیارهای را محاسبه کرد. نتایج در جدول زیر ستون­های چهارم و پنجم آورده شده است. بر این اساس مترو رتبه اول را کسب کرده است. BRT رتبه دوم ودوچرخه رتبه سوم را کسب کرده است.

 

فاصله تا ایده آل مثبت

فاصله تا ایده آل منفی

امتیاز نهایی

رتبه

مترو

0.037

0.224

0.857

1

BRT

0.115

0.134

0.538

2

اتوبوس

0.170

0.086

0.336

4

دوچرخه

0.159

0.179

0.530

3

تاکسی

0.207

0.057

0.217

5

سایر روش‌های ترکیبی در تصمیم‌گیری چندمعیاره

در دنیای واقعی، بسیاری از مسائل مدیریتی پیچیدگی‌هایی دارند که تنها با ترکیب مدل‌ها حل می‌شوند. در ادامه، برخی از پرکاربردترین متدولوژی‌های ترکیبی آورده شده است:

روش ترکیبی ANP و تاپسیس (ANP-TOPSIS)

در مواردی که معیارها با یکدیگر ارتباط درونی (وابستگی) دارند و نمی‌توان آن‌ها را مستقل فرض کرد، مدل ANP به کمک می‌آید تا وزن‌های دقیق‌تری محاسبه کند و سپس تاپسیس با استفاده از این وزن‌های واقع‌گرایانه، رتبه‌بندی نهایی را انجام می‌دهد. این ترکیب، قدرت تحلیل روابط پیچیده سیستم را در کنار دقت رتبه‌بندی تاپسیس به همراه دارد. برای مطالعه این روش وارد صفحه زیر شوید.

روش ترکیبی AHP و تاپسیس (AHP-TOPSIS)

این روش یکی از کلاسیک‌ترین ترکیب‌ها در مدیریت است؛ جایی که از AHP برای تعیین وزن معیارها از طریق مقایسات زوجی بهره می‌بریم و سپس با وارد کردن این وزن‌ها به مدل تاپسیس، گزینه‌ها را بر اساس نزدیکی به ایده‌آل‌ها اولویت‌بندی می‌کنیم. این رویکرد برای ساختارسازی سلسله‌مراتبیِ تصمیمات بسیار کارآمد است. برای یادگیری این روش ترکیبی می توانید وارد مقاله زیر شوید.

روش ترکیبی ISM و ANP

مدل ISM (مدل‌سازی ساختاری تفسیری) ابزاری قدرتمند برای درک روابط علت و معلولی میان شاخص‌ها و ترسیم سلسله‌مراتبِ نفوذ است. ترکیب این روش با ANP به تصمیم‌گیرنده اجازه می‌دهد ابتدا ساختار پیچیده مسئله را کشف کرده و سپس با استفاده از روابط استخراج شده، وزن‌دهی شبکه را به‌صورت بسیار دقیق و علمی انجام دهد. در لینک زیر این روش کامل توضیح داده شده است.

روش ترکیبی QFD و ANP

روش QFD (گسترش عملکرد کیفیت) یا همان «خانه کیفیت»، ابزاری عالی برای تبدیل نیازهای مشتری به مشخصات فنی است. ترکیب آن با ANP زمانی پیشنهاد می‌شود که نیاز داریم روابط درونیِ بین ویژگی‌های فنی را تحلیل کرده و وزن نهاییِ هر مشخصه را با در نظر گرفتن اثرات متقابل شبکه، استخراج کنیم. در مقاله زیر به این رویکرد ترکیبی پرداخته شده است.

روش ترکیبی QFD و AHP

این رویکرد ترکیبی، پل ارتباطی بین استراتژی‌های سازمانی و اولویت‌های بازار است. در این مدل، از QFD برای شناسایی دقیق الزامات کلیدی استفاده شده و از AHP برای وزن‌دهی به این الزامات بر اساس قضاوت خبرگان استفاده می‌شود. این ترکیب برای سازمان‌هایی که به دنبال بهبود کیفیت و جلب رضایت حداکثری مشتریان هستند، بسیار ایده‌آل است.

سؤالات متداول درباره روش ترکیبی آنتروپی–تاپسیس

+ ۱) پرسشنامه این روش چگونه طراحی می‌شود؟
در روش ترکیبی آنتروپی–تاپسیس، معمولاً نیازی به پرسشنامه‌های پیچیده مقایسات زوجی مثل AHP نیست. اگر معیارها کمی باشند، داده‌ها از اسناد، آمار سازمانی یا پایگاه اطلاعاتی استخراج می‌شوند. اگر برخی معیارها کیفی باشند، می‌توان از پرسشنامه‌های امتیازدهی یا طیف لیکرت برای تبدیل نظر خبرگان به عدد استفاده کرد. در این حالت، پاسخ‌های کیفی به مقادیر عددی تبدیل می‌شوند تا امکان ورود به ماتریس تصمیم فراهم شود.

+ ۲) ماتریس تصمیم بر چه اساسی تکمیل می‌شود؟
ماتریس تصمیم می‌تواند هم از داده‌های کمی و هم از داده‌های کیفی تبدیل‌شده به عدد تشکیل شود. برای مثال، شاخص‌هایی مانند هزینه، زمان، بهره‌وری یا نرخ خرابی مستقیماً به‌صورت عددی وارد می‌شوند. اما شاخص‌هایی مثل کیفیت خدمات، رضایت مشتری یا جذابیت گزینه‌ها معمولاً از طریق مقیاس‌های رتبه‌ای مثل خیلی ضعیف تا خیلی خوب به عدد تبدیل می‌شوند. بنابراین این روش برای داده‌های ترکیبی بسیار مناسب است.

+ ۳) آیا در این روش هم داده کمی داریم و هم داده کیفی؟
بله، دقیقاً. یکی از مزیت‌های مهم این روش همین است که می‌تواند هر دو نوع داده را پوشش دهد. داده‌های کمی مستقیماً استفاده می‌شوند و داده‌های کیفی با کمک خبرگان، پرسشنامه یا طیف امتیازدهی به عدد تبدیل می‌شوند. سپس همه داده‌ها در قالب یک ماتریس واحد نرمال‌سازی و تحلیل می‌شوند.

+ ۴) آنتروپی چه نقشی در این روش دارد؟
آنتروپی شانون برای وزن‌دهی عینی معیارها استفاده می‌شود. یعنی به‌جای اینکه وزن معیارها صرفاً بر اساس نظر شخصی تعیین شود، آنتروپی بررسی می‌کند کدام معیار در بین گزینه‌ها تنوع و اطلاعات بیشتری دارد. هرچه یک معیار پراکندگی یا تمایز بیشتری بین گزینه‌ها ایجاد کند، وزن بیشتری می‌گیرد.

+ ۵) تاپسیس چه نقشی دارد؟
پس از تعیین وزن معیارها، روش تاپسیس برای رتبه‌بندی گزینه‌ها به کار می‌رود. در این روش، بهترین گزینه آن است که بیشترین نزدیکی را به راه‌حل ایده‌آل مثبت و بیشترین فاصله را از راه‌حل ایده‌آل منفی داشته باشد. بنابراین تاپسیس به ما کمک می‌کند گزینه‌ها را به‌صورت دقیق و قابل‌مقایسه اولویت‌بندی کنیم.

+ ۶) آیا این روش برای مسائل مدیریتی مناسب است؟
بله، بسیار مناسب است. به‌ویژه در مسائلی مثل انتخاب تأمین‌کننده، ارزیابی عملکرد، انتخاب پروژه، اولویت‌بندی استراتژی‌ها و انتخاب بهترین گزینه در میان چند آلترناتیو. چون هم وزن‌دهی داده‌محور دارد و هم رتبه‌بندی شفاف ارائه می‌کند.

+ ۷) آیا برای اجرای این روش حتماً باید از نرم‌افزار خاصی استفاده کنیم؟
خیر. این روش را می‌توان در اکسل هم اجرا کرد. البته اگر تعداد معیارها و گزینه‌ها زیاد باشد، استفاده از نرم‌افزارهایی مثل MATLAB، Python یا ابزارهای آماری می‌تواند کار را سریع‌تر و دقیق‌تر کند. اما برای آموزش و کاربردهای معمول، اکسل کاملاً کافی است.

+ ۸) تفاوت این روش با AHP–TOPSIS چیست؟
در AHP–TOPSIS، وزن معیارها معمولاً از طریق قضاوت ذهنی خبرگان و مقایسات زوجی تعیین می‌شود. اما در آنتروپی–تاپسیس، وزن‌دهی بر اساس داده‌های واقعی و به‌صورت عینی انجام می‌شود. به همین دلیل، آنتروپی–تاپسیس برای زمانی مناسب‌تر است که بخواهیم اثر سوگیری انسانی را کمتر کنیم.

+ ۹) آیا می‌توان این روش را برای داده‌های ناقص یا مبهم هم استفاده کرد؟
به‌صورت کلاسیک، این روش بیشتر برای داده‌های عددی و روشن مناسب است. اما در صورت وجود ابهام یا داده‌های ناقص، می‌توان از نسخه‌های توسعه‌یافته مثل فازی یا خاکستری استفاده کرد. این نسخه‌ها کمک می‌کنند تا عدم قطعیت نیز در فرایند تصمیم‌گیری لحاظ شود.

+ ۱۰) خروجی نهایی این روش چیست؟
خروجی نهایی معمولاً یک رتبه‌بندی از گزینه‌ها است. همچنین می‌توان فاصله هر گزینه از راه‌حل ایده‌آل و ضریب نزدیکی نهایی را به‌دست آورد. گزینه‌ای که بیشترین ضریب نزدیکی را داشته باشد، به‌عنوان بهترین گزینه انتخاب می‌شود.

چنانچه نیازمند مشاوره و یا انجام پروژه خود با این روش هستید با ما تماس بگیرید

انجام پروژه تصمیم گیری چند معیاره


 

4.2/5 - (46 امتیاز)

2 دیدگاه دربارهٔ «آموزش روش ترکیبی آنتروپی شانون و تاپسیس با حل مثال»

  1. سلام چرا در کتاب دکتر اضغر پور مرحوم مسئله ساختن سد که دارای چنبه منفی مثل هرینه و سختی کار وجنبه مثبت مثل استحکام و… است برای نرمالیزه کردن فقط از یک فرمول جنبه مثبت استفاده کرده در صورتی باید برای جنبه منفی صورت کسر کوچترین عدد باشد ومخرج کسر عدد مورد نظر. دوم اینکه مسله ای که از قبل دارای ماتریس مشخص مثل ظرفیت درسه گزینه 24000و25000و32000 است چگونه میتوان از نرم افزار expert choice استفاده نمود. لطف می کنید جوابم را بدهید. با سپاس

    1. مدیر سایت

      سلام
      1- برای سوال اولتون جناب دکتر اصغرپور از چه تکنیکی استفاده کرده اند؟
      2- میتونید با توجه به این اعداد و بزرگ یا کوک بودنشون خودتون عدد مناسب مقایسه زوجی هم قرار بدید . بعضی از کتابها هم دیدم میان دوتا عدد رو تقسیم بر هم میکنن به عنوان مقایسه زوجی.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 + 10 =